Facebook 
Dixiefrog Records 
Parsifal Records 
R&S Music Agency
Eastwood Guitars
Lightnin’ Guy is één van de “hardest working performers” binnen de Belgische blues & rootsscène. Na Blue Blot & the Electric Kings is hij een act die niet enkel hoge toppen scheert in België, maar ook klaar is om de Europese podia te veroveren.
Sinds zijn eerste show in mei 2008 gaat het razend snel. Tijdens het eerste half jaar “on the road” speelde Lightnin’ Guy meer dan 40 shows, tourde door Nederland & Oostenrijk en nam zijn debuutalbum “Live From The Heart” op. In 2009 speelde hij niet minder dan 70 shows, waaronder op het legendarische Blues Peer, Kwadendamme Blues en Gouvy Jazz & Blues Festival. Ten slotte gaf Parsifal Records hem een platencontract voor de opname van een studioalbum en bracht zijn debuut cd uit op hun Blue Sting label.
Vandaag is Lightnin’ Guy een top act en blijft hij de harten veroveren van de blues & rootsliefhebbers in België en Nederland. Hij speelt op de grootste podia en deelt dezelfde affiche met o.a. John Fogerty, Jeff Beck, Steve Winwood, John Mayall, Joe Bonanmasa, Derek Trucks, ... Daarnaast doet hij het voorprogramma van o.a.: The Fabulous Thunderbirds, Joe Louis Walker, Canned Heat, Eddie C. Campbell, Sherman Robertson, Dr. Feelgood, The Nighthawks, Ian Siegal …
Lightnin 'Guy werd op 22 maart 1976 geboren als Guy Verlinde en groeide op in Aartrijke, een dorp nabij Brugge. Als kind was hij gebeten door de muziek en maakte zijn eigen gitaren, was een slaapkamer dj met eigen mixtapes, zong in het kerkkoor, was een lokale playbackster, speelde in de lokale fanfare ...
Maar alles kwam samen toen hij zijn eerste gitaar en harmonica op 16-jarige leeftijd kocht. In diezelfde periode ontdekte hij de blues via de muziekcollectie van de vader van een vriend in Brugge. Kort daarna richtte hij zijn eerste band Smokin' Chillums op. Door zijn energieke optredens kreeg hij er de nickname “Lightnin’ Guy”.
Ieder talent heeft een meester, een gids, een bullshit detector, ... nodig. Eenmaal in Gent ontmoette hij slidegitarist Marino Noppe van de legendarische bluesband Maxwell Street. Hij sleet talloze uren bij hem thuis, luisterend naar zijn oude vinyl-en-bluesverhalen. Als gitarist van Maxwell Street, leerde Lightnin’ Guy alles over het leven “on the road”. Hij tourde samen met Marino door de VS en Europa waar hij o.a. Hash Brown, Johnny Moeller en Louisiana blues legende Roscoe Chenier begeleidde.
Samen met Marino Noppe begon hij op 25-jarige leeftijd de band Mo' Rice, waarin hij zich toelegde op de beheersing van de bluesharp. In die periode ontwikkelde hij zich tot een uitstekend harmonicaspeler. Zijn speelstijl werd sterk beïnvloed door Sonny Boy Williamson II, Junior Wells, James Cotton en Lester Butler.
De slidegitaar had al vanaf het begin van zijn carrière een grote aantrekkingskracht op Lightnin' Guy. Maar pas nadat Hound Dog Taylor hem van zijn sokken blies, werd het duidelijk dat de slidegitaar “the way to go” was. Hij absorbeerde de muziek en ziel van traditionele slidegitaristen als Fred McDowell, Bukka White, Elmore James, ... En liet zich ook inspireren door hedendaagse muzikanten als John Mooney, Anders Osborne , Sonny Landreth, Chris Whitley, Ben Harper, John Butler ...
Zowel zijn slide- als harpstijl zijn emotioneel geladen, uniek & echt. Zoals hij zegt: "In een wereld van plastiek en virtualiteit, hebben mensen behoefte aan echte dingen". Bij een Lightnin' Guy show is “energie het sleutelwoord en geeft hij zich volledig aan zijn publiek. Dat maakt hem tot een ware publiekslieveling. Door te spelen in de Louisiana swamp & Chicago slide- en harptraditie slaagt hij er altijd in zijn publiek te laten dansen en mee te zingen op zijn strakke, eerlijke riffs en licks. Lightnin' Guy is niet enkel een uitstekend muzikant en zanger, maar ook een allround entertainer. Het maakt niet uit voor wie of waar hij speelt. Als hij het podium betreedt, duurt het niet lang of er ontstaat een feestje, afgewisseld met intense stille momenten en eindigt het concert steevast in euforische taferelen.